فرآوردهای شیری حاصل ار ماست در عشایر سنگسر

کره پوستی: برای نگهداری در پوست  کره تازه را دو روز درون ظرفی که

محتوی آب نمک است می ریزند . کره مقداری نمک بخود میگیرد.

کره را قبل از ریختن به داخل خیک به خوبی چنگ می زنند. درب خیک را

تا چند روز باز می گذارند تا دوغ های موجود در کره خارج شود وبه

اصطلاح کره عمل بیاید. در آخرین مرحله کره را از خیک خارج کرده مجددآ

مقداری نمک به آن افزوده و خوب چنگ می زنند . این کره را در پوست

نهائی ریخته هوا را از آن خارج و درب آن را محکم می بندند . این پوست  در

نقطه ای خنک تا یک سال قابل نگهداری است .   

روغن: روغن گران ترین فر آورده شیری است که توسط عشایر تهیه می شود.

 معـمولا عشایـر جهـت تهـیه روغـن مصرفی خود از دو بار

جوشاندن کره استفاده می کنند.

دوغ و کشک: عشایر با گرفتن آب دوغ و خشک کردن آن کشک تهیه می کنند

که نگهداری آن آسان است. دوغ سفت شده که سزمه نام دارد را بشکل

گلوله های کوچک در می آورند وروی سطح صافی در آفتاب پهن می کنند.

گلوله ها به کمک حرارت خورشید به تدریج

سفت و سخت شده و به کشک تبدیل می شوند.

قره قورت ( ترفه): آخرین محصولی که از خط تولید کره بدست می آید

قره قورت است. قره قورت را معمولا از آبی که از دوغ جوشانده شده

می چکد و به اصطلاح ( سه جو ) می نامند تهیه می کنند که می توان

مدتی طولانی و در شرایط معمولی نگهداشت .

معمولا از هر ۵۰ کیلو (( سه جو )) یک کیلو گرم قره قورت بدست می آید .

 

ادامه نوشته